Maria Roosen - Three Graces (Louise, Jeanne & Simone) (2023/2024)

De drie gratiën zijn in de loop der eeuwen veelvuldig afgebeeld. Vele schilderijen en beeldhouwwerken zijn aan hen gewijd. Ze kennen hun oorsprong in de klassieke mythologie waarin ze worden beschouwd als de personificaties van schoonheid, vruchtbaarheid, creativiteit en charme. Meestal worden ze hand-in-hand of in innige omhelzing afgebeeld. Zo ook de Three Graces van Maria Roosen (1957, woont en werkt in Arnhem), die onderaan de stam zijn verbonden.

Over de namen van de drie zusters is menigmaal getwist. Doorgaans heten ze Aglaea, godin van schoonheid en glans, Euphrosyne, godin van vreugde, en Thalia, godin van overvloed en bloei. Roosen vindt de naamsveranderingen fascinerend: ‘iedere keer wordt er een andere betekenis aan blote vrouwen gegeven’. Haar eigen gratiën doopte ze om tot ‘Louise, Jeanne en Simone’, allen vrouwennamen waarin ook een mannennaam zit.

Thema’s als lichamelijkheid, vruchtbaarheid, groei, bloei, liefde en dood staan centraal in het werk van Roosen. Ze werkt graag met glas maar gebruikt ook hout, textiel en andere materialen. Terugkerende beeldmotieven zijn trossen fruit, bouwstenen, halskettingen, ladders en lichaamsdelen; borsten, billen en piemels worden herhaaldelijk verbeeld. Eén blik op de Three Graces en de link met een penis is snel gelegd. Al doen de rechtopstaande uitstulpingen ook denken aan paddenstoelen.

Veel van Roosens werken zijn verbonden met haar eigen emoties. Ze noemt ze ook wel ‘tools for feelings’, ofwel ‘gereedschap om gevoelens mee uit te drukken’. Die gevoelens zijn voor iedereen herkenbaar en worden opgeroepen door wezenlijke ervaringen als liefde, geluk, rouw en verlies.

Roosen nam al drie keer deel aan Lustwarande maar niet eerder presenteerde ze een houten sculptuur. Hout weerspiegelt haar interesse in de kracht van groei en bloei, de boomstronk waaruit deze sculptuur is gesneden deed er honderden jaren over om zo dik te worden. Het is een levend materiaal dat reageert op vocht en droogte. Het kan barsten, uitzetten of krimpen. Voor Roosen is werken met dit levende hout een troostend proces.

Het werk dat Roosen maakte voor STATIONS was verrassend en stemde ronduit vrolijk. Op twee takken in twee verschillende bomen maar wel in elkaars zicht, prijkte een bonte collectie bierglazen met schuimende kraag. Ze waren volledig – doorzichtige voet plus handvat, goudgeel lijf én witte rand – uit glas geblazen en stonden geduldig op de takken te wachten tot iemand ze ter hand nam om te proosten, op het leven.

Dit werk werd aangekocht door Museum Voorlinden.