Tom Claassen – het bed (2021/2024)

Een levensgrote figuur zit op een uitvergroot bed. De benen bungelen losjes uit het ledikant. Tom Claassen (1964, woont en werkt in Breda) probeert niet te verhullen dat het hier gaat om een mensfiguur noch om een houten beeld. De schors zit nog om de boomstammen heen en de figuur heeft duidelijk armen, benen en een hoofd. Het is kenmerkend voor het werk van Claassen: heldere vormen, weinig details, één materiaalsoort, meestal groot van formaat.

Veel toeschouwers zullen het werk van Claassen kennen uit de openbare ruimte. Er zijn talloze werken van hem te zien, verspreid over heel Nederland. Een van de bekendste voorbeelden is de betonnen olifantenkudde langs de A6/A27 bij Almere. Andere werken die zich ondertussen tot de ‘publiekslievelingen’ van Nederland kunnen rekenen zijn bijvoorbeeld De Koninginnen (2019), twee goudkleurige leeuwinnen die over een lantaarnpaal hangen in Breda; het gietijzeren paard bij de Amsterdamsestraatweg in Utrecht (1996) of de twee Sitting Men (2000) op Schiphol. De museumbezoeker zal Claassens Rocky Lumps II (2021) ongetwijfeld een keer in de beeldentuin van het Kröller-Müller Museum tegen het lijf zijn gelopen.

In de eenvoud van de geabstraheerde vormen schuilt de kracht van Claassens werk. Hij is altijd op zoek naar de essentie van een vorm; herkenbaar maar vooral niet te natuurgetrouw. Veel van zijn sculpturen krijgen daardoor een vertederende aanblik, ze staan plompverloren langs een weg alsof ze daar zomaar ineens terecht gekomen zijn. De ‘houten mannen’ zijn soms wat onheilspellender, ze liggen languit op de grond of bungelen aan een haak totdat ze langzaam vergaan door toedoen van de weersomstandigheden. Dat geldt ook voor de houten figuur op het bed in De Oude Warande. Fier rechtop zit hij op het bed alsof hij elk moment kan opstaan en verdwijnen in het bos.

Voor STATIONS maakte Claassen een nieuw werk, Beanship (2021), en presenteerde hij tevens een bestaande sculptuur, Jo, zonder titel (standing rabbit) (2019), een van de iconische dieren die hij al veelvuldig verbeeldde, in tal van materialen en poses. Dit aandoenlijke exemplaar leek zijn omgeving nieuwsgierig te verkennen. Het werd de publiekslieveling van de expositie.
Beanship is een voor Claassens doen erg abstracte en spiegelgladde sculptuur van gehamerd messing. Het is gebaseerd op een bovenbeen en een bekken waardoor er een erotische connotatie in zit. Het is met zijn organische en natuurlijke vorm die aan de natuurlijke contouren van het vrouwenlichaam doet denken, zonder figuratief te zijn, tegelijkertijd een eerbetoon aan de wereldvermaarde beeldhouwer Henry Moore.

Jo, zonder titel (standing rabbit) werd aangekocht door Museum Voorlinden.